‘Our Struggle Is A Struggle For The Self-Determination Of Our Lives’: 6th World Hearing Voices Congress – Greece 2014

At the 6th World Hearing Voices Congress, which took place in Thessaloniki, Greece earlier this month, a Declaration was agreed upon (http://www.symvoli.gr/conference/hearingvoices/en/page/main). The Declaration was formulated first in Greek (or this is my understanding), so it is published here in both languages – Greek and English.



I feel that the Declaration in question reflects – in a very powerful way – the essential values and longstanding demands of the psychiatric (mental health system) survivor movement – hence it is critically important that all of us, as a society, pay attention to this Declaration.



«Άξιζε να υπάρξουμε για να συναντηθούμε» – Γιάννης Ρίτσος

Συναντηθήκαμε στη Θεσσαλονίκη, επειδή οι ζωές μας έχουν αξία. Οι φωνές μας έχουν

αξία και αποκτούν νόημα, όταν συναντάνε άλλες φωνές. Διεκδικούμε και

δημιουργούμε ένα χώρο ασφάλειας για την αξιοπρέπεια και την ποιότητα της ζωής μας

μαζί με τους άλλους και όχι ενάντια στους άλλους. Θεωρούμε τους εαυτούς μας

κομμάτι ενός ζωντανού κινήματος αλληλεγγύης και αλληλοσεβασμού που έρχεται ως

απάντηση στη μονομέρεια των βιολογικών προσεγγίσεων. Είμαστε, λοιπόν, ένα κίνημα

πολιτικό αλλά και πολυπολιτισμικό. Η εμπειρία των φωνών δεν είναι προσωπική, αλλά

συλλογική υπόθεση: αφορά συγγενείς, φίλους, επαγγελματίες, την κοινωνία ολόκληρη.

Ζούμε σε έναν κόσμο που όλα αλλάζουν και η επισφάλεια απλώνεται σε όλο το φάσμα

της ζωής μας. Ειδικότερα για την Ελλάδα, σε μια εποχή πλήρους κατάρρευσης των

δημόσιων υπηρεσιών ψυχικής υγείας, έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία η ενδυνάμωση

και η συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερόμενων σε όλα τα επίπεδα διεκδίκησης

δικαιωμάτων, διαμόρφωσης πολιτικών και λήψης αποφάσεων.


  • Τη διασφάλιση των ανθρώπινων δικαιωμάτων στο χώρο της ψυχικής υγείας.
  • Την υιοθέτηση προσεγγίσεων που εστιάζουν στις εμπειρίες και στο νόημά τους.
  • Την κατάργηση στιγματιστικών και αντιεπιστημονικών όρων, όπως η σχιζοφρένεια.
  • Έναν λόγο απλό και βιωματικό που θα περιγράφει τις εμπειρίες μας χωρίς ταμπέλες και διαγνώσεις.
  • Την απομυθοποίηση της παντοδυναμίας των ψυχοφαρμάκων .
  • Την ενημέρωση για εναλλακτικούς τρόπους διαχείρισης των εμπειριών μας .
  • Τη δυνατότητα επιλογής της φροντίδας, υποστήριξης και θεραπείας που ενδέχεται να χρειαστούμε.
  •  Τη διασύνδεσή μας με άλλα κοινωνικά κινήματα.

Ο αγώνας μας είναι ένας αγώνας για τον αυτοκαθορισμό των ζωών μας.

Περπατάμε μαζί στην κρίση, αναζητούμε κοινούς δρόμους ανάρρωσης σε μια Οδύσσεια που το προσωπικό γίνεται συλλογικό και το συλλογικό προσωπικό.


Hands in Solidarity






«It was worth existing, so that we could meet» – G. Ritsos

We met in Thessaloniki because our lives have value. Our voices have value and acquire

meaning when they encounter other voices. We demand and we create safe spaces for

our dignity and our quality of life together with others and not against others. We

consider ourselves a part of a living movement of solidarity and mutual respect, which

comes as a response to the one-sidedness of biological approaches. We are, thus, a

political and a multi-cultural movement. The experience of voices is not a personal, but a

collective matter: it concerns family, friends, professionals, the whole society.

We live in a continuously changing world, with precariousness spreading to all aspects of

our lives. Particularly in Greece, at a time of complete collapse of the public health

services, the empowerment and participation of persons with psychiatric experience at

all levels of human rights advocacy, influencing policies and decision making is of

outmost importance.

We demand

  •  Safeguarding human rights in the field of mental health
  • Adopting approaches which focus on experiences and their meaning
  • Abolishing stigmatizing and un-scientific terms, such as schizophrenia
  • Developing a simple and experiential discourse, that can describe our experiences without labels and diagnoses
  • Undoing the myth of the omnipotence of psychotropic medication
  • Information on alternative ways of managing our experiences
  • Possibility of choice of the care, support and treatment we might need
  • Connecting up with other social movements


Our struggle is a struggle for the self-determination of our lives.

We walk together in crisis, we seek common paths of recovery in an Odyssey where the personal becomes collective and the collective becomes personal.

  • Anne Plumb ,

    A moving and thoughtful declaration

    • Dina ,

      thank you, Anne, for your thoughts
      I found the declaration very moving too